ΚΡΙΣΗ. KAI ΤΩΡΑ ;
Οικονομική κρίση, κρίση αξιών, υπερπαραγωγή μηχανικών, διαφθορά στον Δημόσιο Τομέα - Πολεοδομίες, αθρόες προσλήψεις στο Δημόσιο, Επιτροπές, ΟΣΕ, ΤΣΜΕΔΕ, κρίση οικοδομικής δραστηριότητας, είσοδος ξένων εταιρειών και Συμβούλων, πρακτική υλοποίησης των μεγάλων έργων...
Το κυρίαρχο πρόβλημα των Μηχανικών είναι η ανεργία και η επερχόμενη αύξησή της. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.
Η ανοχή όλων μας σε όλα τα παραπάνω έχει επηρεάσει βαθιά την συνείδηση μας και τους οραματισμούς μας για το μέλλον.
Η κρίση την οποία διανύουμε ήταν φυσικό επόμενο.
Δεν τα βλέπαμε όλα αυτά ? Τόσα χρόνια και με τόσο ακραία δεδομένα ?
Τα βλέπαμε αλλά είχαμε και την αίσθηση ότι αυτό το υπερφίαλο σύστημα δεν θα καταρρεύσει και ίσως θα έρθει η ώρα που θα πάρουμε και εμείς σαν νέοι κομμάτι από την πίττα των Δημοσίων Έργων ή δημόσιες θέσεις παράλληλα με την ατομική μας δραστηριότητα ή απολαβές χωρίς τον ανάλογο κόπο.
Αυτό ήταν Μεσαίωνας και όχι οι προσπάθειες που γίνονται τώρα, σπασμωδικά έστω από την κυβέρνηση, για την διόρθωση αυτής της κατάστασης.
Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία άμεσα, να βγούμε από την αντίληψη ότι αλλάζουμε απλά το Θεσμικό Πλαίσιο των Μηχανικών επειδή είναι ευκολότερο και ας κοιτάξουμε κατάματα τα προβλήματά μας και το μέλλον μας.
..μείωση μισθών, Δ.Ν.Τ., Ημιυπαίθριοι ...
Υπάρχουν αντιδράσεις. Αλλά προς ένα κράτος που είναι υπό πτώχευση και ξέρουμε ότι δεν έχει να πληρώσει.
Θα ήθελα οι αντιδράσεις να στρέφονταν σε αυτά που ζούσαμε τόσα χρόνια. Να στραφούν στο το ότι άλλη μια φορά η αυθαιρεσία τακτοποιείται. Να επιμείνουμε στην προβολή του Έργου των Μηχανικών και την ανάγκη ενός ισχυρού ΤΕΕ.
Να μην παραμείνουμε στις γνωστές μορφές δράσης, δηλαδή στα υπομνήματα, τις διαμαρτυρίες, τις κινητοποιήσεις και την υποβοήθηση απεργιών.
Όταν λέμε ότι έχουμε κρίση, αυτή δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι και οργανωτική, είναι και κρίση διαδικασιών και τελικά κρίση στην λήψη αποφάσεων.
Αντικειμενικά σήμερα οι φορείς είναι οι μόνοι που μπορούν να κινητοποιήσουν κοινωνικές ομάδες. Αυτό μπορούν να το πετύχουν όσο περισσότερο αποκομματικοποιούνται και όσο περισσότερο αποκτούν αρμοδιότητες και εξουσίες.
Είναι ανάγκη να μιλήσουμε για «επιστράτευση» των επιστημονικών και κοινωνικών φορέων. Είναι ώρα να αλλάξουμε τις συνήθειές μας και να πάψουν οι επικλήσεις και τα ευχολόγια για αλλαγή του συστήματος.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Ένα πτωχευμένο κράτος δεν μπορεί εύκολα να κάνει επενδύσεις. Τις περισσότερες επενδύσεις θα τις κάνει το ιδιωτικό εγχώριο ή ξένο κεφάλαιο γι’ αυτό πρέπει να δημιουργηθούν ελκυστικοί όροι.
Οφείλουμε ως μηχανικοί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας για την ανοχή όσων συνέβαιναν τόσα χρόνια και τώρα είναι η ευκαιρία να συμβάλλουμε όλοι για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη ύφεση.
Το ΤΕΕ ως επιστημονικός φορέας να αναλάβει αρμοδιότητες (Σχέδια επενδύσεων, νομιμοποίηση αυθαιρέτων, αξιόπιστη πολιτική γης, ΣΔΙΤ, ανάληψη ευθύνης για την εφαρμογή ρυθμιστικών και πολεοδομικών σχεδίων, ομάδες Διοίκησης Έργου, αριθμός Μηχανικών, μειοδοτικοί διαγωνισμοί, ποινικοποίηση Μηχανικών, αναπτυξιακή στρατηγική, κ.λ.π.) και να διαχειρίζεται την μελέτη και την έρευνα απαλλαγμένο από πολιτική σκοπιμότητα.
Δεν γίνονται αλλαγές μέσω πολιτικοποιημένου ΤΕΕ ή ασκώντας «πολιτική». Γίνονται με ισχυρή και ανεξάρτητη τεχνικο – επιστημονική υποδομή και στρατηγικές ανάπτυξης και απασχόλησης.
Τα δείγματα γραφής της σημερινής ηγεσίας του ΤΕΕ στον τομέα διαρθρωτικών αλλαγών (περιορισμός στελέχωσης ομάδων εργασίας, απαίτηση συνέπειας των επιτροπών, ενίσχυση του ΤΣΜΕΔΕ) δίνουν τα πρώτα σημάδια αισιοδοξίας που αν και αυτονόητα σηματοδοτούν αλλαγή.
Αλλάζουμε πρώτα τα του οίκου μας.
Υπάρχουν παραδείγματα όπου έχουν φανεί καθαρά οι Ελληνικές δυνατότητες μελέτης, συντονισμού και κατασκευής πολύπλοκων μελετών και έργων ανεξαρτήτων πολιτικών βλέψεων.
Αυτά μπορεί να διασφαλίσει και να εμπνεύσει το ΤΕΕ όταν είναι ανεξάρτητο και ισχυρό ώστε να αναλάβει περισσότερες αρμοδιότητες στους τομείς που η Δημόσια Διοίκηση είναι αναποτελεσματική.
Θέλουμε Επιμελητήριο όλων των Μηχανικών, ανεξάρτητα από τον τομέα απασχόλησης τους (δημόσιοι υπάλληλοι, ιδιωτικοί, μελετητές, κατασκευαστές, επιχειρηματίες, εκπαιδευτικοί, ερευνητές κ.λ.π.).
Οι μηχανικοί πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες και ευθύνες ώστε το ΤΕΕ αποτελέσει έναν υπεύθυνο αναπτυξιακό παράγοντα της χώρας.
Υ.Γ.
Η προσωπική ευθύνη κάθε μηχανικού μετριέται στην πράξη ως επιστήμονας και ως πολίτης. Πρέπει, καθένας μας και όλοι μαζί, να αρνηθούμε σε κάθε επίπεδο λειτουργίες και πρακτικές που ακυρώνουν την δημοκρατία και την ηθική στην καθημερινή πράξη, οι οποίες εξάρθρωναν εδώ και καιρό την συντεταγμένη κοινωνία μεταβάλλοντας και τον πολίτη σε ανήμπορο και αδιάφορο παρατηρητή.
Σε κάθε περίπτωση είναι ανάγκη ο πολίτης να ξαναβρεί την φωνή του για να βρει ο τόπος την ηθική του.
ΣΠΥΡΟΣ Ν. ΔΕΣΥΛΛΑΣ |